.::کیست یاری کننده ای که مرا یاری کند...

چه کنم که مرا از دست این افکار نیست گریز؟؟؟ساقی بیا و امشب هم چند سبو خون دل بریزگریزی نیست از این زندگی، شاید که مرگآسایشم دهد، از آشفتگی های این قلب مریض...

در الست بود که عشق را بر لب ما ریختند عهد و پیمان بلا بر گردن آویختند زان سبب که عشق را با وصال بیگانگی است جمله عشق و رنج و بلا را در هم آمیختند من که عشق را از شیر مادر پیشتر چشیده ام جام شیرین بلا را ز چشم نرگس نوشیده ام چشم تو سرچشمه آب حیات و زندگی است من که جز چشمان تو خیری از عشق ندیده ام...

گاهی انگار می کنم با خودم، انگار نه انگار ولی عشق را نمی شود کرد انکار انگار انگار لج کرده با من این روزگار و تلخی های سرنوشت می شود تکرار و تکرار به پای تو افتاده ام که از چشم همه افتاده ام ولی تو انگار ترجیح داده ای فرار را به قرار و انگار نه انگار که اصرار می کنم به تکرار انگار رفتی برای همیشه، دیار به دیار عشق را نمی شود انکار کرد، هرگز هر قدر هم که بلند باشد دیوار این انکار اقرار می کنم انگار بی قرار دیدارم اما غمار بود عشق و منم اسیر این زندان بی دیوار گاهی انگار می کنم با خودم، انگار نه ا...